^هرگز

 ^{دستی را نگیر وقتی قصد شکستن قلبش رو داری}

 ^{هرگز نگو برای همیشه وقتی میدونی جدا میشی هرگز نگو ‏دوست داری}

 ^{اگر حقیقتا به آن اهمیت نمیدی درباره احساست سخن نگو اگر واقعا وجود ندارد هرگز}

 ^{به چشمانی نگاه نکن ‏وقتی قصد دروغ گفتن داری هرگز سلامی نده وقتی میدونی خداحافظی}

 ^{در پیشه به کسی نگو تنها اوست وقتی در فکرت ‏به دیگری فکر میکنی قلبی را قفل نکن}

 ^{وقتی کلیدش رو نداری کسی رو که دوست داری به این آسونی ها از دست ‏نده,شاید}

^{هیچوقت کسی رو به اون اندازه دوست}

 ^{نداشته باشی .} 

سال نو همه مبارک امیدوارم امسال ، برای همتون سال خوبی باشه .

امسال عید واسه من که اصلآ خوب نبود اصولآ من از عید متنفرم از عید دیدنی و این جور چیزا خیلی بدم میاد . تو این چند روز تعطیلی به زور باید دیدن آدمایی بریم که درست حسابی نمیشناسیمشون سالی یه بار میریم همین دیگر و میبینیم که چی بشه ؟ من اصلآ حوصله اش و ندارم .

ولی به هر حال امیدوارم به شما خوش گذشته باشه .

سپنتا " روز زن ایران باستان "

زرتشتیان ایران، همواره پاسدار جشنهای اصیل ایرانی بوده اند. و در زمانی که  

تازیان سعی در کنار گذاشتن، تغییر چهره دادن و حذف کردن اینگونه جشنها

داشتند، باسعی و تلاش و به هر نحو ممکن این جشنها را برپا داشتند و سینه به

سینه به نسل امروز هدیه دادند.امروز نیز بازماندگان آنان با برپایی هر چه بهتر

جشنهای ایران باستان تلاش می کنند تا این جشنها و سنتها را زنده نگه دارند.

یکی از جشنهایی که به دست فراموشی سپرده شده و فقط در حد نام باقی مانده،

جشن اسفندگان است که "روز زن" به آن نسبت داده شده است.

روز پنجم هر ماه موسوم است به سپنته آرمئی تی spenta-Armaiti  که چهارمین

امشا سپنددر دیانت زرتشتی است. این واژه مرکب است از سپنتهspenta یا سپند

به معنی پاک و مقدس و آرمئی تی   Armaiti به معنی فروتنی و بردباری مقدس

است. این واژه در پهلوی به گونه سپندارمت spandarmat و در فارسی

سپندارمنذ، اسفندارمنذ و اسفند شده است.

سپندارمنذ روز پنجم از هر ماه و ماه دوازدهم سال است. در شکل معنوی و مینوی

اش مظهر بردباری و سازگاری اهوارامزدا است و در جهان مادی و خاکی نگهبانی

زمین به وی سپرده شده و از آنجا که زمین مانند زنان در زندگی انسان نقش

باروری، باردهی، طاقت، صبوری و استواری را دارد، جشن اسفندگان برای گرامی

داشت زنان نیکوکار برگزار می گردد. برابر با روش و قاعده کلی، روز پنجم اسفند به

مناسبت تقارن نام روز و ماه جشن بوده است. این جشن همراه با آداب و رسوم

وتشریفات ویژه ای برگزارمی شد. نخستین جشنی که در این روز برگزار می شد،

جشن مردگیران یا مژدگیران بوده است . این جشن ویژه زنان بوده و به مناسبت

تجلیل و بزرگداشت شان برپا می گشت. این جشن را خلف تبریزی، پنج روز آخر

اسفند یاد کرده، اما در سایر منابع روز پنجم یاد شده است. به بیان ابوریحان،

اسفندار مرز ایزد موکل بر زمین و ایزد حامی و نگاهبان زنان شوهر دوست و پارسا و

درست کار بوده. به همین مناسبت این روز، عید زنان قرار داشت مردان به جهت

گرامی داشت، به آنان هدیه داده و بخشش می کردند. در زمان ابوریحان این رسم

هنوز رواج داشته است.

نه بر آنکه فقط از هدایا و دهش هایی برخوردار می شدند، بلکه زنان نوعی

فرمانروایی می کردند و مردان باید که از آنان فرمان می بردند.گردیزی نوشته است

از این جهت جشن را مردگیران می گفتند که دختران و زنان، به اختیار خویش و با

آزادی، شوی و مرد زندگی خود را بر می گزیدند.

این جشن همچنان در میان زرتشتیان پا برجا بوده و جایگاه خود را حفظ کرده است.

مردان در انجام امور زنان را همراهی کرده وخانواده ها و بستگان، این روز را به زنان

فامیل تبریک گفته و با تقدیم هدایایی از زحماتشان قدر دانی می کنند و سپس به

شادی و سرور می پردازند.

امشا سپند یعنی....

بی مرگان بزرگ اَشوی مطلق که در مقام برتر از تمام فرشتگان و ایزدان هستند و از دیده جسمانی ما پنهان می باشند.

یکی بود یکی نبود .

یک مرد بود که تنها بود .

یک زن بود که او هم تنها بود .

زن به آب رودخانه نگاه میکرد و غمگین بود . مرد به آسمان نگاه میکرد و غمگین بود .

خدا غم آنها را میدید و غمگین بود .

خدا گفت : شما را دوست دارم ، پس همدیگر را دوست بدارید و با هم مهربان باشید .

مرد سرش را پایین آورد .

مرد به آب رودخانه نگاه کرد و در آب زن را دید . زن به آب رودخانه نگاه کرد و مرد را دید .

خدا به آنها مهربانی بخشید و آنها خوشحال شدند . خدا خوشحال شد و از آسمان باران بارید .

مرد دستهایش را بالای سر زن گرفت تا خیس نشود . زن خندید .

خدا به مرد گفت : به دستهای تو قدرت میدهم تا خانه ای بسازی و هر دو در آن زندگی کنید .

مرد زیر باران خیس شده بود . زن دستهایش را بالای سر مرد گرفت . مرد خندید .

خدا به زن گفت : به دستهای تو همه زیباییها را می بخشم تا خانه ای که او میسازد را زیبا کنی .

مرد خانه ای ساخت و زن آن را گرم کرد . آنها خوشحال بودند . خدا خوشحال بود ...

یک روز زن پرنده ای را دید که به جوجه هایش غذا میداد . دستهایش را به سوی آسمان بلند مرد تا پرنده میان دستهایش بنشیند .

اما پرنده نیامد و دستهای زن رو به آسمان ماند .

مرد او را دید . کنارش نشست و دستهایش را به سوی آسمان بلند کرد .

خدا دستهای آنها را دید که از مهربانی لبریز بود .

فرشته ها در گوش هم پچ پچی کردند و خندیدند .

خدا خندید و زمین سبز شد .

خدا گفت : از بهشت شاخه ای گل به شما خواهم داد .

فرشته ها شاخه ای گل به مرد دادند . مرد گل را به زن داد و زن آن را در خاک کاشت .

خاک خوشبو شد .

پس از آن کودکی متولد شد که گریه میکرد . زن اشکهای کودک را میدید و غمگین بود .

فرشته ها به او آموختند که چگونه طفل را در آغوش بگیرد و از شیره جانش به او بنوشاند .

مرد زن را دید که میخندد ، کودکش را دید که شیر مینوشد. بر زمین نشست و پیشانی بر خاک گذاشت .

خدا شوق مرد را دید و خندید .

وقتی خدا خندید ، پرنده بازگشت و بر شانه مرد نشست .

خدا گفت : با کودک خود مهربان باشید تا مهربانی بیاموزد . راست بگویید تا راستگو باشد . گل و آسمان و رود را به او نشان دهید تا همیشه به یاد من باشد .

روزهای آفتابی و بارانی از پی هم گذشت .

زمین پر شد از گلهای رنگارنگ و لابه لای گلها پر شد از بچه هایی که شاد و خندان دنبال هم میدویدند .

خدا همه چیز و همه جا را میدید . میدید که زیر باران مردی دستهایش را بالای سر زنی گرفته است که خیش نشود .

زنی را دید که در گوشه ای از خاک با هزاران امید شاخه گلی میکارد . دستهای بسیاری را دید که به سوی آسمان بلند شده اند .

و پرنده هایی که ...

خدا خوشحال بود ، چون دیگر غیر از او هیچ کس تنها نبود .

      دوباره آغاز می کنم برای گفتن از تو و سرودن از تو!

قلم بر کاغذ روان است بی هیچ اراده ای از من

آری!

    دیر زمانی ست دلتنگم!

دلتنگ چهره ای که مرا در حسرت دیدنش جا گذاشت

        برای کسی که بی من ماند!

                              برای کسی که بی من رفت!

و من هم چنان برای او می نویسم

                            اکنون که قلم را از کاغذ برداشتم

                     ناباورانه می بینم که باز نوشته ام

                                                                 دوستت دارم...!

***

سلام من دوباره اومدم ... اصلآ مهم نیست که چی شد یهو رفتم چی شد برگشتم ... مهم اینه که الان اومدم وحالا حالاها هستم خدمتتون .

تو این مدت که من نبودم مثل اینکه همه وبلاگا تعطیل شده همه از غم دوری من دیگه اصلآ نمیتونن بلاگفا رو باز کنن  ...

 ارسلان که دیگه آپ نمی کنه.

 پسران آفتاب که سالی یه بارمیان یه سلامی عرض میکنن و میرن دوباره تا سال بعد.

 داداش امینم که کلا وبلاگشو بست.  خلاصه اینکه تو این دوره جدید خیلی تنها شدم 

* راستی این شعر بالا هیچ ربطی به احوالات من نداره ها تصور غلط نکنید ولی چون یه جورایی در مورد دوباره شروع کردن و آغاز و این چیزا بود  نوشتمش ، اسم شاعرشم متاسفانه نمیدونم .

راستی یه خبر مهم امروز کارنامم و گرفتم همه نمره ها عالی ... آدم لذت می بره بهشون نگاه می کنه من به خودم واقعآ افتخار میکنم به اون ایرانیه که پاد زهر ایدز و کشف کرد هم افتخار میکنم ( چه ربطی داشت نمی دونم   )

براي تو و خويش

 چشماني آرزو مي کنم

 که چراغ ها و نشانه ها

 را در ظلمات مان ببيند

گوش

 که صدا ها و شناسه ها را

 در بيهوشي مان بشنود

براي تو و خويش  ،

روحي که اين همه را در خود گيرد و بپذيرد

و زباني

که در صداقت خود

 خاموشي خويش بيرون کشد

  از آن چيز که در بندمان

 کشيده است سخن بگويم .

 تر جمه احمد شاملو

خیلی ها از دستم ناراحتن می دونم ، حقم دارن ... خیلی وقته به هیچ کدوم از دوستای جدید و قدیمیم سر نزدم ... شما به بزرگیه خودتون ببخشید مثل همیشه : بچه ست گناه داره . چند روز پیش می خواستم بالاخره بعد تقریبآ یه ماه بیام آپ کنم چشمتون روز بد نبینه  اومدم user و  pass وبلاگ و زدم نوشت نام کاربری اشتباست و ...  بعد وبلاگمو باز کردم نوشته بود یا همچین وبلاگی وجود نداره یا حذف شده  به قول داداش امین هک شده دیگه

من تا اونجایی که آدرس وبلاگا یادم بیاد میزارم تو پیوندا ولی بقیه رو ایشالله اومدین سر زدین میبینم میزارم ...

امروز دو تا وبلاگ باید معرفی کنم خدمتتون که اگه دوست داشتین برین سر بزنین .

 *  یکی وبلاگ آقا ارسلان که متاسفانه مثل اینکه تصادف کردن ، واسش دعا کنید که زودتر حالش خوب شه .

 *  یکی هم وبلاگ گرگی جون که معرف حضور همه هست ... نشده من تو یه وبلاگ برم این گرگی تو پیونداش نباشه ، تولدشه برین کیکاتونو بگیرین تا تموم نشده دل یه جوونم شاد کنید . ( محسن جان تولدت مبارک )

آتش و خاك

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

نجابتِ عشق، در رنگ و رخسار عاشق، آشكار و نمايان است!!!
خيلی وقت ها لازم نيست درون دل آدمها خونه كرد تا ميزان گرگرفتگی و سوختگی ناشی از عشق، نسبت به محبوبشون محاسبه شود!
علائم عاشق شدن، خود، خبر از شعله های سركش دل می دهد!

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=